به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، نوشته‌ای منتشرنشده از هری هودینی، مشهورترین شعبده‌باز و هنرمند فرار از بند در جهان، روز شنبه [۹ آبان ۱۴۰۵]، هم‌زمان با صدمین سالگرد درگذشت او، برای نخستین بار در آمریکا منتشر می‌شود.
هودینی که نام اصلی‌اش اریک وایس بود، علاوه بر شهرت به خاطر نمایش‌های شعبده‌بازی و تلاش برای افشای مدعیان دروغین ارتباط با ارواح و احضارکنندگان ارواح، که پیش از مرگش در سال ۱۹۲۶ و در ۵۲ سالگی دنبال می‌کرد، نویسنده‌ای پرکار نیز بود. او بیش از دو دوجین کتاب، داستان کوتاه و نمایشنامه در کارنامه خود داشت.
یکی از نوشته‌های او، مقاله‌ای با عنوان «یک دفتر یادداشت جالب» (An Interesting Scrapbook)، هرگز منتشر نشده بود و روز شنبه برای نخستین بار در نشریه ادبی «استرند» (Strand Magazine) به چاپ می‌رسد؛ نشریه‌ای که در انتشار آثار گمشده یا پنهان نویسندگان برجسته و شخصیت‌های تاریخی تخصص دارد.
این مقاله نگاهی مفصل به شماری از هنرمندانی دارد که در شکل‌گیری روزهای آغازین شعبده‌بازی به عنوان یک اجرای صحنه‌ای نقش داشتند و مسیر هودینی را الهام بخشیدند؛ مردی که در کودکی از مجارستان به آمریکا مهاجرت کرد و بعدها به شناخته‌شده‌ترین و یکی از خلاق‌ترین و محبوب‌ترین سرگرمی‌سازان زمان خود در اروپا و آمریکا تبدیل شد.
در این مقاله تصاویر متعددی از آگهی‌های نمایشی تئاترها در دوره‌ای به چشم می‌خورد که هم‌زمان با افزایش علاقه عمومی به امور ماوراءالطبیعه، اشتیاق مردم به تماشای نمایش‌های عجیب‌وغریب و خیال‌انگیز نیز رو به افزایش بود. هودینی در این نوشته به بررسی اجراهایی می‌پردازد که با عناوینی مانند «معجزات احضار ارواح»، «فریب‌های جادویی» و «بزرگ‌ترین جادوگر زنده جهان» تبلیغ می‌شدند.
اندرو گولی، سردبیر ارشد مجله استرند، گفت: «آن‌چه این مقاله را شگفت‌انگیز می‌کند، آشکار شدن وجهی از شخصیت هودینی است که شهرت خارق‌العاده او به عنوان هنرمند فرار از بند، تا حد زیادی آن را تحت‌الشعاع قرار داده است.»
او افزود: «این‌جا با هودینیِ تاریخ‌نگار روبه‌رو هستیم؛ کسی که با دقت و وسواس، شعبده‌بازان فراموش‌شده، هنرمندان نمایش‌های صحنه‌ای، آگهی‌های قدیمی اجراها و دنیای شگفت‌انگیز سرگرمی در قرن نوزدهم را ثبت و مستند کرده است. در این موضوع نوعی حس تأثر وجود دارد که مشهورترین شعبده‌باز جهان، چنین توجهی به سرگرمی‌سازانی اختصاص داده که نام بسیاری از آن‌ها تقریباً از تاریخ محو شده است.»
این مقاله در میان اسناد و نوشته‌های دیگر هودینی حفظ شده و در کتابخانه هودینی در مرکز هری رنسوم دانشگاه تگزاس در آستین نگهداری می‌شود. روز شنبه، هم‌زمان با سالگرد درگذشت او، بازدیدی ویژه و گزینش‌شده از این مجموعه برگزار خواهد شد.
کارشناسان هودینی در دانشگاه میشیگان و همچنین گردانندگان وب‌سایت هواداری «وایلد اباوت هری» (Wild About Harry) به گولی گفته‌اند که به باور آن‌ها، این مقاله پیش از این هرگز در دسترس عموم قرار نگرفته است.
گولی گفت: «پیدا کردن نسخه منتشرشده‌ای از مقاله یک دفتر یادداشت جالب به‌اندازه خود این مرد دشوار و دست‌نیافتنی از آب درآمد؛ موضوعی که این پرسش جالب را مطرح می‌کند که چرا چنین اتفاقی افتاده است.»
او ادامه داد: «هودینی نویسنده‌ای توانمند و در تبلیغ و معرفی خود به شکلی خارق‌العاده موفق بود. او همچنین به‌شدت رقابت‌جو بود و از دانش حرفه‌ای خود محافظت می‌کرد. آیا ممکن است عمداً این مطالب را منتشر نکرده باشد، چون نگران بوده است که شعبده‌بازان رقیب از پژوهش‌های او بهره ببرند؟ یا این‌که این مقاله صرفاً پروژه‌ای بوده که هرگز به پایان نرسانده است؟ پاسخ این پرسش را نمی‌دانیم، اما همین پرسش، بُعد دیگری به این کشف می‌افزاید.»
هودینی از این‌که معنویت‌گرایی و ارتباط با ارواح چیزی فراتر از سرگرمی معرفی شود، بیزار بود. او در سال‌های پایانی عمرش، پیش از آن‌که در اثر بیماری التهاب صفاق درگذشت، بخش فزاینده‌ای از وقت خود را صرف افشای ترفندهای اجراکنندگانی می‌کرد که آن‌ها را «شیاد» می‌نامید؛ افرادی که ادعا می‌کردند ذهن دیگران را می‌خوانند یا از قدرت‌های ماوراءالطبیعه برخوردارند.
روز شنبه، مراسم‌های متعددی در نقاط مختلف جهان به مناسبت صدمین سالگرد درگذشت هودینی برگزار می‌شود؛ ازجمله مراسمی باشکوه و برنامه‌های عمومی در بوداپست، زادگاه او که در سال ۱۸۷۴ در آن متولد شد، و همچنین برگزاری یک جلسه احضار روح در خانه سابقش در نیویورک.
منبع: گاردین منتشرشده در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۶ [۹ آبان ۱۴۰۵]
۲۵۹